Τετάρτη, 28 Αυγούστου 2013

Ζημιά στην αμυντική ικανότητα

Οι σχεδιασμοί της κυβέρνησης για την αμυντική βιομηχανία οδηγούν σε μαζικές απολύσεις εργαζομένων, στη δραστική συρρίκνωση και ιδιωτικοποίησή της, ενώ αποτελούν επικίνδυνη μεθόδευση με σοβαρές επιπτώσεις στην αμυντική ικανότητα της χώρας. Η κατάσταση στην οποία βρίσκονται σήμερα οι βασικές αμυντικές βιομηχανίες είναι το αποτέλεσμα της πολιτικής που ακολούθησαν όλα αυτά τα χρόνια οι κυβερνήσεις, προωθώντας τις εισαγωγές οπλικών συστημάτων από μονοπωλιακούς ομίλους και πάντα με γνώμονα τις δεσμεύσεις της χώρας στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ και της ΕΕ. Μ' αυτές τις δεσμεύσεις, όλες οι κυβερνήσεις προχώρησαν σε μια προγραμματισμένη φθορά και εγκατάλειψη των εργοστασίων της αμυντικής βιομηχανίας, που απορρέει και από τη γνωστή απόφαση της ΕΕ για δημιουργία Ευρωπαϊκής Αμυντικής Βιομηχανίας, η οποία με βάση τη συνθήκη 269 και τον Ευρωπαϊκό Αμυντικό Κανονισμό οδηγεί στην παράδοση της αμυντικής βιομηχανίας (επιθετική είναι στις συνθήκες του ιμπεριαλισμού) στα ιδιωτικά μονοπώλια. Αλλωστε, τα μονοπώλια της πολεμικής βιομηχανίας στην ΕΕ, όπως και στις ΗΠΑ και αλλού, αποκομίζουν τεράστια και σίγουρα κέρδη από τους εξοπλισμούς. Τα σχέδια της κυβέρνησης πρέπει να συναντήσουν αποφασιστική αντίδραση τόσο από τους εργαζόμενους στις επιχειρήσεις αυτές, όσο και από το λαό συνολικά. Σε αντίθεση με το σημερινό ρόλο που της επιφυλάσσουν κυβέρνηση - ΝΑΤΟ - ΕΕ, η αμυντική βιομηχανία διαθέτει σημαντικές παραγωγικές δυνατότητες που μπορούν να αξιοποιηθούν πολλαπλά, από την παραγωγή αμυντικού εξοπλισμού μέχρι την παραγωγή μέσων για ειρηνικές χρήσεις, στο πλαίσιο ενός ριζικά διαφορετικού δρόμου ανάπτυξης της ελληνικής κοινωνίας και οικονομίας, με αποδέσμευση από τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς, κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων, εργατική - λαϊκή εξουσία.

Πηγή: Ριζοσπάστης (Τετάρτη 28 Αυγούστου 2013 - αριθ. φύλλου: 11635)